Posts

Showing posts from August, 2009

သင္ပုန္းၾကီးေက်ာင္း

Image
“ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္၊ ဖူးတံဝင့္လို႔ခ်ီ၊ ေနျခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း၊ ငါတို႔ စာသင္ေက်ာင္း။” ေက်ာင္းကေလးက အေဝးကၾကည့္လွ်င္ အလြန္ပင္ သေဘာက်စရာ။ေက်ာင္းကေလးက သက္ကယ္ေတြနဲ႔ မိုးထားတာေလ။ဒီေက်ာင္းေလးမွာ အမိုးတစ္ခုသာ အေကာင္းရွိတာ၊ ေဘးကာမွာေတာ့ ဟာလာဟင္းလင္း ၾကမ္းခင္းဆိုတာကလဲ ႏွီးၾကမ္းေတြသာခင္းထားသည္။ ဒါေတာင္ ဒီၾကမ္းခင္းကေလးက ေက်ာင္းသားတစ္ဦးစီ အိမ္မွယူလာၾကေသာေၾကာင့္ တစ္ခ်ပ္ႏွင့္တစ္ခ်ပ္ အေရာင္ျခင္းလဲမတူ၊ အရြယ္ျခင္းလဲမတူ ျမိဳ႕ကမင္းသား ရာဇာေနဝင္းဝတ္သလို ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတကြက္။ စပ္ၾကားအေရာင္ေတြ။ အမိုးအေကာင္းဆိုေပမယ္ တစ္ႏွစ္သာခံျပီး မိုးတြင္းေလမိုးၾကီးလွ်င္ ေကာင္းကင္ကို ရွင္းရွင္းဘြင္းဘြင္း ေတြ႔ရတတ္သည္။ဒီေက်ာင္းေလးကလဲ အသက္ေတာ့ အေတာ္ျပင္း၏။ ေလေတြဘယ္ေလာက္ၾကီးၾကီး၊ ေရေတြဘယ္ေလာက္လွ်ံလွ်ံ ဒီေနရာေလးမွ တဖဝါးမွမခြာတတ္။ အေတာ္ပင္ သစၥာၾကီးသည္။ဒါကေတာ့ေက်ာင္းေလးရဲ႕တည္ျမဲျခင္းႏွင့္ဖြဲ႕တည္မႈေလ။ ေက်ာင္းေလးရဲ႕တည္ေနရာကေတာ့ ရြာအဝင္ဝမွာ ထီးထီးၾကီးနဲ႔ တည္ၾကည္ခံညားေလရဲ႕။ ဒီေက်ာင္းကေလးကေတာ့ ရြာရဲ႕မူလဘူတ တကၠသိုလ္ေလးေပါ့။ဒီေက်ာင္းကေလးကေန စာအံေနသံမ်ား၊ စာသင္ေနေသာ ေက်ာင္းသားကေလးမ်ားရဲ႕ အသံက ရြာအတြင္းပိုင္းအထိပင္ ၾကားေနရတတ္သည္။ဒီေ...

ပံုစံခြက္ေတြထဲကေရ

Image
“ ပုံစံခြက္ေတြထဲကေရ ” အျမဲေျပာင္းလဲေနတဲ့ေရစီးလို ဘဝသ႑ာန္ေတြေပၚ အလိုက္သင့္ေျပာင္းလဲသြားတာနဲ႕တင္ ဘဝဆိုတဲ့ အေဖာ္နဲ႔ သင့္ျမတ္သြားျပီလား။ ပုံစံခြက္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးအေပၚ အေရခြံေတြေျပာင္းသြားရံုနဲ႔တင္ အသားအေရာင္ လင္းလက္ေနျပီလား။ ေလွာင္ခ်ိုဳင့္စံ ငွက္ငယ္လို ေပ်ာ္ရာမေန ေတာ္ရာေနရုံနဲတင္ လံုေလာက္တဲ့သက္ေသျပခ်က္နဲ႔ နိစၥဓူဝရက္စြဲေတြထဲက လႊတ္ေျမာက္ဖို႔ မၾကိဳးစားရေတာ့ဘူးလား။ (ခ်မ္းဧအိမ္) နံနက္ခင္းရဲ႕ အလင္းေရာင္က ညအေမွာင္ကိုတြန္းလွန္လို႔ ထိုးထြက္စျပဳေနပါျပီ။အာရုဏ္ရဲ႕အစဦးမွာ လူသားအခ်ိဳ႕ေတြ အဖို႔ အိပ္မက္ေကာင္းေတြမက္ေနဆဲပါ။ဝမ္းေရးအတြက္ ရုန္းကန္ေနၾကရေသာ အခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ား၊ အာရုဏ္ဆြမ္းလွည့္လည္ ခံယူေနၾကေသာ သံဃာေတာ္သူျမတ္မ်ား၊ မိသားစုဝမ္းေရးအတြက္ စီစဥ္ေနၾကေသာ အိမ္ေထာင္ရွင္မမ်ား အစရွိေသာသူအခ်ိဳ႕သာ နံနက္အာရုဏ္ႏွင့္အတူ စတင္အလုပ္မ်ားၾကသူမ်ားေပသည္။နံနက္ခင္း အိပ္ေကာင္းေနေသာအခ်ိန္တြင္ တာဝန္ဝတၱရားရွိ၍သာ ထၾကရသည္ မည္သူမွ်မထခ်င္ေသး။ အေအးဓာတ္ႏွင့္အတူ ေစာင္ျခံဳကာထပ္ေကြးျခင္ေသး၏။ထိုကဲ့သို႕ေသာသူမ်ားတြင္ စႏၵာလင္းေလးလဲ တစ္ဦးအပါအဝင္ေပ။ မႏွစ္တုန္းကဆိုစႏၵာလင္းအဖို႕ ဒီအခ်ိန္ထစရာမလိုေသး။ ခ်မ္းစီးစီးႏွင့္ ေစာင္ထဲေက...

သိဟ္ရာသီခရီးသည္

Image
” သိဟ္ ”ဆိုတဲ့ ရာသီေလးကို အရမ္းကိုသေဘာက် ႏွစ္ခ်ိဳက္မိပါတယ္။ဒီရာသီေလးေရာက္ရင္ မနက္ခင္း မိုးေရေငြ႔ေလးေတြ ေဝေနတဲ့ နံနက္ခင္းေလးေအာက္မွာ ေအးျမတဲ့ ေလေျပေလညင္းေတြကို ရႈရိုက္ရတဲ့ အရသာေလးကို မက္ေမာတြယ္ရွခဲ့ဖူးတယ္။တခါတေလဆို နံနက္ခင္းေလးေတြမွာ မိုးစက္မိုးေပါက္ကေလးေတြကို လက္နဲ႔ခံယူေဆာ့ကစားရင္း အေမ့အိမ္ေလးနားက အင္းယားကန္ေဘာင္ၾကီးေပၚ ထိုင္ေငးေနခဲ့ရတဲ့ ေလာကၾကီးကလည္း တသက္မေမ့ေကာင္း ႏိုင္စရာေတြပါပဲဗ်ာ။ အခုထိေတာင္ အေမ့အိမ္ေလးမွ ခြဲထြက္လာရေပမယ့္ ဒီလေလးေရာက္ရင္ အိမ္ကိုေတာ့ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ကို ေျခဦးလွည့္ခဲ့တယ္။မိုးေတြ သည္းသည္းမဲမဲ ရြာခ်ေနတဲ့ ဝါေခါင္မိုးေလးေတြကို ႏွစ္သက္လ႔ိုေလ။မိုးလရာသီေတြမ်ားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခ်က္ေၾကြခဲ့တဲ့ ေျမကေလးမွာ အျခားမိုးလေတြထက္ သိဟ္ရာသီ ဝါေခါင္မိုးေလးကို ပိုျပီးသေဘာက်မိတယ္။ ဒီလေလးက အရင္ထဲက ကၽြန္ေတာ့္အေပၚ သက္ေရာက္မႈေတြေပးတဲ့ လရာသီေလးပါ။ သိဟ္ရာသီေတြရဲ႕ နံနက္ခင္းေလးတစ္ခုက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ " သိဟ္ရာသီေအာ္ရီဂ်ီေနးရွင္း "(Leo Origination)ေလ။ေဆာင္းရာသီလို ႏွင္းမက်ေပမယ္လဲ မိုးစက္ေတြေၾကာင့္ ျမဴေတြလိုေဝေနတဲ့ ဒီရာသီရဲ႕ နံနက္ခင္းေလးေတြဟာ ခ်မ္းေအးေနျပီး ေနေရာင္ျခည္အလင္းေရာင္ကေလးက တြက္ေပၚ...

အခုတေလာ ႏွင့္ အေခါတလု

Image
ခုတေလာ ေတြးေနမိတာက “ပစၥဳပၸန္” တည့္တည့္ကိုေလ။ “အတိတ္” ကိုလဲမေတြးမိဘူး၊ “အနာဂတ္” ကိုလည္းမေငးမိဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ၿပန္ဆင္ၿခင္မိတာက လတ္တေလာမွာ ဘယ္ေလာက္လူသားဆန္ဆန္ ေနထိုင္ေနသလဲဆိုတာ က်န္းမာေရး ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေနသမွ် ဗုဒၶဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္ - “အာေရာဂ်-ပရမာလာဘာ”ပါပဲ။ မူရင္းပါဠိစကားလို႔ ဆရာေရႊလမ္းေငြလမ္းဦးဝင္းၾကည္က ဆိုထားတာပါ။ေလ့လာခ်င္သူေတြအတြက္ “ ဒီမွာ ”ပါ။ ဖတ္ၿဖစ္တဲ့စာအုပ္ေတြက အိပ္ရာေဘးထားဖတ္ေနတာေတြက • ဆရာသိပၸံေမာင္ဝ၏ ဝတၳဳေဆာင္းပါးမ်ား(၁၉၆၆) ေျမလွန္တူးေဖာ္ထားေသာ စာေရးဆရာၾကီးေတြ အေၾကာင္း- • ဆရာဇဝန၏ ဇဝန • ဆရာေသာ္တာေဆြ၏ ကၽြန္ေတာ္ဘဝဇာတ္ေၾကာင္း ၁-၂ (၃-၄က ညီေလးတစ္ေယာက္ကိုရွာခိုင္းထားလို႔ ဆက္မဖတ္ရေသးဘူး။ရွိေသးမရွိေသးေတာ့မသိ) ေနာက္ျပီး • ကိုျမင့္မိုးေအာင္၏ “အမဲလိုက္အက”ကဗ်ာစာအုပ္ ဒါေတြကို အားလံုးဖတ္ေတာ့ ျပီးသြားျပီ ေနာက္တေခါက္စီ ျပန္ေႏြးေနတာ။ ေရာက္ေနၿဖစ္တာက အြန္လိုင္းေပၚမွ စာအုပ္ေတြ၊ဘေလာခ္ေမာင္ႏွမေတြဆီ ေရးၿဖစ္ေနတာက ေခါင္းစဥ္မဲ့ ကဗ်ာေတြ နားေထာင္ၿဖစ္ေနတာက ကိုငွက္ရဲ႕ “မဆံုးတဲ့သီခ်င္း”၊ ဦးထီးဆိုင္သီခ်င္းကို ကိုငွက္ျပန္ဆိုထားတဲ့ “ေနာက္ဆံုးသီခ်င္း”(ဒီသီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ရဲ႕ေနာက္ကြယ္က ထပ္တူက်ေနတဲ့ အခ်ိ...

Watercolour

ဝါတာကာလာမ်ား အသက္ရွင္မႈအတြက္ ဘဝဆိုတာ............ အႏွစ္သာရတစ္ခုလား။ ရွင္သန္ျခင္းတစ္ခုလား။ အာဟာရတစ္ခုလား။ ဖန္ဆင္းျခင္းတစ္ခုလား။ ေျမၾကီးေပၚရပ္တည္ဖို႔အတြက္ေတာ့ အရွိေတြထဲက အသိ တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္လိမ့္မယ္။ သမားရုိးက် ကမၻာၾကီးဆိုရင္ေကာ....? ေရာင္စံုပန္းခ်ီကားခ်ပ္တစ္ခုေပါ႔။ ေခါက္ရိုးက်ိဳးအခ်စ္ကို ရိပ္သိမ္းျပီးခါစမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အပ္ႏွင္းလာတာခံရရင္ေကာ......? ပိရိမစ္ေတြထဲက သက္ရွိမာမီမ်ားလိုေပါ့။ ေကာင္းကင္ရဲ႕မ်က္ရည္ေတြ မဟာပထဝီၾကီးအတြက္ အာဟာရျဖစ္မယ္ဆို မႏုႆလူသားေတြ ရွင္သန္ဖို႔ ဂႏၱဝင္ေျမာက္အခ်စ္ရဲ႕ ရသေကာ....? သာတူညီမွ်တဲ့ အရိပ္အာဝါသျဖစ္မွာေပါ့။ ဗလာနတၳိနဲ႔ ဘာကိုမွ မရႏိုင္ေတာ့ဘူး ဆိုရင္ေကာ? တိတ္တိတ္ေလးေတြး ဆိတ္ဆိတ္ေလးေဆြး ေအးေအးေလးေငးျပီး အေမွာင္ကြယ္ရာေခ်ာင္တေခ်ာင္မွာ တိုးတိုးေလးနဲ႔ ငုပ္လွ်ိဳးေျပာက္ကြယ္သြားေတာ့မယ္။ ခ်မ္းဧအိမ္

ေမာင္ေရခ်မ္း၏ အေတြးပံုရိပ္

Image
"ေဘာ္ ဘူ....... ေဘာ္ဘူ" "ရထားလာေနျပီေဟ့" ရန္ကုန္ဘူတာၾကီး ရထားစၾကၤန္မွာ တေနကုန္ အလုပ္ပင္ပန္း၍ ေျခကုန္လက္ပန္းက်စြာ ထိုင္ေနရင္း မိမိ၏ ဘဝအေျခအေနကို ေတာင္ေတြးေျမာက္ေတြးျဖစ္ေနေသာ ေမာင္ေရခ်မ္းတစ္ေယာက္ လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္သြားေသာ ေခါင္းရြက္ဗ်က္ထိုးေစ်းသည္မ်ား၏ အသံကိုၾကားရင္း ရထားလာေနျပီဟူေသာ အသိစိတ္ကေလးျဖင့္ ထိုင္ေနရာမွ ေလးလံစြာထလိုက္သည္။ ဘူတာၾကီးမွာလဲ ရုံးဆင္းခ်ိန္ညေနေစာင္းျဖစ္သျဖင့္ အိမ္ျပန္ရန္ ရထားေစာင့္ေနၾကသူမ်ားျဖင့္ ရႈပ္ေထြးျပည့္ႏွက္ေနေလသည္။ "အဲ အခုမွ သတိရတယ္။ရထားလက္မွတ္မဝယ္ရေသးပါလား။" "အေၾကြရွာဦးမွပဲ" ေရာက္စက ရထားမလာေသးသျဖင့္ အခ်ိန္အေတာ္ရေသးေသာေၾကာင့္ ရထားလက္မွတ္ မဝယ္မိတာ အခုေတာ့ ေရခ်မ္းတစ္ေယာက္ ရထားလက္မွတ္ဝယ္ရန္ ဗ်ာမ်ားေနေလသည္။ အေၾကြရွိလိုရွိျငား အကၤ် ီအိတ္ကပ္ထဲေရာ လက္ဆြဲအိတ္ထဲမွာေရာ အကုန္ေလွ်ာက္ရွာေနရျပီ။ နဂိုကမွ အေၾကြ ၾကိဳတင္မေဆာင္ထားေသာေၾကာင့္ ယခုလို အေရးအေၾကာင္း ေပၚလာေတာ့ အေၾကြကလဲ အေတာ္ႏွင့္ရွာမရ။ကံေကာင္းေထာက္မ၍ လက္ဆြဲအိတ္ရဲ႕ေဘးအိတ္ထဲမွ အေၾကြ ၅၀တန္တစ္ရြက္ ရလို္က္လ္ို႔ ေတာ္ေသးသည္။ဒီလို ညေနရုံးဆင္းခ်ိန္တြင္ လက္မွတ္သြားဝယ္လွ်င္ အေၾကြမေပးပါက ...