သင္ပုန္းၾကီးေက်ာင္း
“ပန္းကေလးမ်ား ပြင့္ေတာ့မည္၊ ဖူးတံဝင့္လို႔ခ်ီ၊ ေနျခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း၊ ငါတို႔ စာသင္ေက်ာင္း။” ေက်ာင္းကေလးက အေဝးကၾကည့္လွ်င္ အလြန္ပင္ သေဘာက်စရာ။ေက်ာင္းကေလးက သက္ကယ္ေတြနဲ႔ မိုးထားတာေလ။ဒီေက်ာင္းေလးမွာ အမိုးတစ္ခုသာ အေကာင္းရွိတာ၊ ေဘးကာမွာေတာ့ ဟာလာဟင္းလင္း ၾကမ္းခင္းဆိုတာကလဲ ႏွီးၾကမ္းေတြသာခင္းထားသည္။ ဒါေတာင္ ဒီၾကမ္းခင္းကေလးက ေက်ာင္းသားတစ္ဦးစီ အိမ္မွယူလာၾကေသာေၾကာင့္ တစ္ခ်ပ္ႏွင့္တစ္ခ်ပ္ အေရာင္ျခင္းလဲမတူ၊ အရြယ္ျခင္းလဲမတူ ျမိဳ႕ကမင္းသား ရာဇာေနဝင္းဝတ္သလို ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတကြက္။ စပ္ၾကားအေရာင္ေတြ။ အမိုးအေကာင္းဆိုေပမယ္ တစ္ႏွစ္သာခံျပီး မိုးတြင္းေလမိုးၾကီးလွ်င္ ေကာင္းကင္ကို ရွင္းရွင္းဘြင္းဘြင္း ေတြ႔ရတတ္သည္။ဒီေက်ာင္းေလးကလဲ အသက္ေတာ့ အေတာ္ျပင္း၏။ ေလေတြဘယ္ေလာက္ၾကီးၾကီး၊ ေရေတြဘယ္ေလာက္လွ်ံလွ်ံ ဒီေနရာေလးမွ တဖဝါးမွမခြာတတ္။ အေတာ္ပင္ သစၥာၾကီးသည္။ဒါကေတာ့ေက်ာင္းေလးရဲ႕တည္ျမဲျခင္းႏွင့္ဖြဲ႕တည္မႈေလ။ ေက်ာင္းေလးရဲ႕တည္ေနရာကေတာ့ ရြာအဝင္ဝမွာ ထီးထီးၾကီးနဲ႔ တည္ၾကည္ခံညားေလရဲ႕။ ဒီေက်ာင္းကေလးကေတာ့ ရြာရဲ႕မူလဘူတ တကၠသိုလ္ေလးေပါ့။ဒီေက်ာင္းကေလးကေန စာအံေနသံမ်ား၊ စာသင္ေနေသာ ေက်ာင္းသားကေလးမ်ားရဲ႕ အသံက ရြာအတြင္းပိုင္းအထိပင္ ၾကားေနရတတ္သည္။ဒီေ...