ချမ်းလင်းနေ Chanlinnay

ေလာကမွာႏွာေခါင္းနဲ႔အသက္မ႐ႈပဲ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကဘာလုပ္ေနတယ္ဆိုတာကိုၾကည့္ၿပီး တစ္ေယာက္ကေဝဖန္ရင္း မ်က္လံုးေတြနဲ႔အသက္႐ႈၾကတယ္... အဟာရျပည့္တဲ့ႏို႔တစ္ခြက္အစား အျမင္ေကာင္းေအာင္လုပ္ထားတဲ့ အမိႈက္သာသာမုန္႔ပဲသေရစာေတြနဲ႔တင္းတိမ္လို႔ ပသာဒနဲ႔အဟာရလဲလွယ္ၾကတယ္... မူလီတစ္လံုးေလာက္ေတာင္မွ အသံုးမဝင္တဲ့သတၳဳေတြကို လည္ပင္းမွာဆဲြၿပီး ေခါင္းမၿငိမ့္တတ္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ကို မ်က္လံုးေတြနဲ႔တန္ဖိုးသတ္မွတ္ၾကတယ္... အားနည္းတဲ့လက္တစ္စံုကိုျငင္းပယ္လို႔ အေရျပားတစ္ေထာက္စာအလွအတြက္ ဘဝကိုအေရာင္းအဝယ္လုပ္လို႔ မ်က္လံုးကိုအစာေကၽြးတတ္ၾကတယ္... ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဖတ္ဖို႔ထက္ မဲျပာပုဆိုးခိုးခိုးခစ္ခစ္ကိုမွ ရင္ခုန္ေအာင္ၾကည့္ၿပီးအလြမ္းေတြေဝေနေအာင္ခံစားရင္း မ်က္လံုးကိုမ်က္ရည္က်ခိုင္းတတ္ၾကတယ္... ခုန္ေနတဲ့ႏွလံုးသားရဲ႕အသံကိုနားေထာင္ဖို႔ထက္ ေသာ့တဲြနဲ႔နတ္႐ုပ္ေတြကိုပဲရွာေဖြရင္းနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက မ်က္လံုးေတြနဲ႔ျမင္ရင္း... အၾကည့္ေတြနဲ႔ရင္ဆိုင္ရင္း... အသက္ရွင္တယ္....။ Poe C 5.7.2010(9:57 PM)

Inside Myanmar The Crackdown 10 Oct 07 Part 1

(၁) အရာအားလံုးၿပီးသြားေပမယ္လို႔ တစ္ခ်ိဳ႕က အခုမွစတယ္။ သြားႏွင့္တဲ့သူကို အေကာင္း ဆံုး လိုက္ပါပို႔ေဆာင္လို႔ ျပန္လာတဲ့သူေတြက ျပန္လာၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ေတာ့ ဇာတ္လမ္းက အခုမွစတယ္။ (၂) မေဒါနတစ္ေယာက္ အလုပ္ေတြ႐ွဳပ္ေနတယ္။ အိပ္လို႔ေတာင္မေပ်ာ္ဘူး။ နက္ျဖန္ခါက်ရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားရင္း နဖူးေပၚလက္တင္ေတာ့ ပက္လက္၊ လက္ ေပၚနဖူးတင္ေတာ့ ေမွာက္ရက္ျဖစ္လို႔ေနတယ္။ အစီအစဥ္ေတြလည္း ေခါင္းထဲမွာ ျပည့္ ႏွက္လို႔ေနတယ္။ ေနာက္ဆံုးမ်က္စိကိုစံုမွိတ္ၿပီး စိတ္ႏွလံုးဒံုးဒံုးခ်လို႔ ငါကေကာင္းေစခ်င္ တဲ့ေစတနာနဲ႔ လုပ္တာပဲလို႔ ေတြးရင္းနဲ႔ပဲ ညတစ္ညကို ကုန္ဆံုးေစလိုက္တယ္။ မနက္မိုးလင္းခ်ိန္မွာေတာ့ မေဒါနက သူ႕လုပ္ငန္းစဥ္ကို စတင္တယ္။ လူႏိုင္ျဖစ္တဲ့ အစ္မလတ္ရဲ႕ေယာက္်ားခဲအို ကိုေမာင္ႏိုင္နဲ႔ တူအငယ္ေကာင္ေခၚၿပီး ေသလို႔မွရက္မ လည္ေသးတဲ့ အစ္မႀကီးအိမ္ကို သြားတယ္။ အိမ္လည္းေရာက္ေရာ၊ တံခါးေခါက္ၾကည့္ ေတာ့ အေတာ္ပဲျဖစ္သြားတယ္။ ေလာေလာလတ္လတ္ မုဆိုးဖိုျဖစ္ေနတဲ့ အစ္မႀကီးရဲ႕ ေယာက္်ားက အိမ္မွာရွိမေနဘူး။ တူအႀကီးေကာင္ကပဲ တံခါးလာဖြင့္ေပးတယ္။ တူေတြ ကေတာ့ အႀကီးေကာင္ကကိုးတန္း၊ အငယ္ေကာင္က ခုႏွစ္တန္းပဲရွိေသးလို႔ သူေျပာသမွ်နာခံရမွာပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ဟိုအေၾကာင္းေျပာ...