ယာခရုိးမွာခ်ိဳးကူသံေတြ ညံေစခ်င္သည္အုိျမန္မာျပည္
လူသူကင္းမဲ့ေနတဲ့ရြာေတြ…….. ကေလးေတြဘာသာဘာဝ ရယ္သံကင္းဆိတ ္တဲ့ေက်ာင္းကေလး….. ယာခရုိးကခ်ိဳးကေလးေတြကို တေက ာင္ခ်င္းပစ္ခ်ေနတဲ့လုပ္ရပ္ေ တြ… တဦးမ်က္ရည္ကို တဦးက ေသြးမတိ တ္တဲ့ဒဏ္ရာနဲ႔ သုတ္ေပးေနရတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြ….. ဆာေလာင္မႈ၊နာက်င္မႈ၊ ရုန္းကန ္မႈ၊ထိတ္လန္႔မႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ ေမွ်ာ္လင္ ့ျခင္းေတြနဲ႔တုိ႔ရဲ႕ေသြးခ်င ္းမ်ား…. ဒီတုိင္းပစ္ထားၾကမလား… တုိ႔ေ တြေဖးကူၾကမလား… စစ္တလင္းျဖစ္ေအာင္တုိက္ဦးမ လား ကဗ်ာပန္းခင္းျဖစ္ေအာင္ႀကိဳး စားၾကမွာလား……… ခ်စ္ခင္ေလးစားလ်က္ ၾကယ္နီ