Saturday, May 26, 2012
လွ်ပ္စစ္မီးအတြက္....ဆုေတာင္းမႈ
နယူးေယာက္ျမိဳ့သို့ ေခတၱေရာက္ရွိေနကတဲ့ ဦးေက်ာ္သူႏွင့္ မေရႊဇီးကြက္ တို့ဇနီးေမာင္ႏွံႏွင့္အတူ နယူးေယာက္မွ ျမန္မာမိသားစုမ်ားမွ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာျပည္ႏိုင္ငံသားမ်ားႏွင့္ထပ္တူ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း လွ်ပ္စစ္မီးမ်ား ျပန္လည္ရရွိေရးအတြက္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ မိမိတို့၏ ရင္ထဲမွ ဆႏၵမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ျပသခဲ့ၾကပါတယ္။
Kyaw Thu's First Breakout -- Artistic Expressions from the Heart
"ေက်ာ္သူရဲ႕ ပထမဆံုးထြက္ေပါက္ အႏုပညာရင္ဖြင့္သံပန္းခ်ီျပပ
၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလက ျမန္မာျပည္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလမ္းေလွ်ာက္ေ
ပို႕ဆႏၵျပခဲ့ၾကတဲ့ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးတုန္း
(ေက်ာ္သူ)
(ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္၊ ဒါရိုက္တာ၊ ထုတ္လုပ္သူ ပန္းခ်ီဆရာ၊ သုဘရာဇာ)
၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလက ျမန္မာျပည္မွာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလမ္းေလွ်ာက္ေ
ပို႕ဆႏၵျပခဲ့ၾကတဲ့ ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးတုန္း
(ေက်ာ္သူ)
(ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္၊ ဒါရိုက္တာ၊ ထုတ္လုပ္သူ ပန္းခ်ီဆရာ၊ သုဘရာဇာ)
 |
| ျပခန္းဝင္ေပါက္ဝရွိ ဦးေက်ာ္သူ၏ ဘဝအစိတ္အပိုင္းႏွင့္ သူ၏အႏုပညာလုပ္ေဆာင္မွဳ ပံုရိပ္မ်ား |
 |
| အႏႈိင္းမဲ့ |
 |
| ေလာကဓံ |
 |
| အျဖဴထည္မိခင္္ေမြးဖြားျခင္း |
 |
| သဘာဝရဲ့ ဂါရဝ |
 |
| အိုးဘားမား |
 |
| အေမ့ေမြးေန့အမွတ္တရပန္းခ်ီက ျပခန္းထဲမွာ ဝံၾကြားထယ္ဝါလွေပါ့ |
 |
| ျငိမ္းခ်မ္းမႈအတြက္ အေငးတစ္ခ်ိဳ့ |
 |
| မေခ်ာအိသိမ္းမွ အစီအစဥ္ေၾကျငာေနျခင္း |
 |
| ဦးေက်ာ္သူမွ သူ၏ပန္းခ်ီးကားမ်ားအေၾကာင္းႏွင့္ သူ့ခံစားခ်က္ရင္ဖြင့္သံ |
 | |||
| သစၥာေဖာက္ ၈၈ - ၁ |
 |
| September သာသနာ |
 |
လြတ္ျငိမ္းခြင့္ ျပခန္းအခင္းအက်င္းမ်ား       ပန္းခ်ီကားဓာတ္ပံုမ်ားကို ျပန္လည္ ေဖာ္ျပခြင့္ျပဳေသာ ဦးေက်ာ္သူအား အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။ ဦးေက်ာ္သူ၏ အႏုပညာမ်ားႏွင့္ လူမႈေရးအက်ိဳးေဆာင္မႈမ်ား ဆက္လက္ရွင္သန္ႏိုင္ပါေစ....။ ခ်မ္းလင္းေန |
Monday, May 14, 2012
ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာ
ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံေတာ္
တခုရဲ့ အေျခခံ အုတ္ျမစ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့သတင္းမီဒီယာ တည္ရိွတဲ့အေပၚမွာ
ရာခုိင္ႏႈန္း အေတာ္ မ်ားမ်ား အေျချပဳတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီအဆိုကို
တင္ျပသူကေတာ့ World Editors Forum ကမၻာ့အယ္ဒီတာမ်ား အဖြဲ႔ က ဥကၠ႒ျဖစ္သူ
အဲရစ္ဘီေရးဂ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းမီဒီယာ မလြတ္လပ္သမွ် ႏုိင္ငံတခုအတြင္း
ဒီမိုကေရစီအုတ္ျမစ္ ဟာ ခုိင္ခံ့ဖို႔ ခက္ခဲေၾကာင္း သူကေထာက္ျပထားပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မကၠဆီကို ႏုိင္ငံမွာ လက္ရိွျဖစ္ေနတဲ့ ကိစၥရပ္တခ်ဳိ႕ကို တင္ျပလိုပါတယ္။
မကၠဆီကိုႏုိင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ နည္းက် ေရြးေကာက္ပြဲေတြ ရိွပါတယ္။ သမတဟာ ျပည္သူေတြရဲ့ မဲနဲ႔သာ သမတ ျဖစ္ခြင့္ ရိွပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ပြဲေတြ ရိွတယ္ဆိုေပမယ့္ မကၠဆီကိုႏုိင္ငံဟာ မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္မႈ ေဖာက္ကားမႈ ကေနတဆင့္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ မ်ားျပားလြန္းတာေၾကာင့္ လံုျခံဳမႈကင္းမဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ ငံလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ မႏွစ္တုန္းကဆိုရင္ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေရာင္းဝယ္တဲ့ ကိစၥမ်ားကေန အၾကမ္းဖက္ လူ သတ္မႈေတြ ျဖစ္ခဲ့တာမွာ လူေပါင္းႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ လမ္းေပၚမွာ ပစ္သစ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလို အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ေၾကာင့္ ေသဆံုးရသူေတြထဲမွာ သာမန္ ျပည္သူေတြအျပင္ သတင္းစာနယ္ဇင္းသမားမ်ားလည္း
မကၠဆီကိုမွာ သတင္းမီဒီယာသမားေတြ ဘာေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္ခံရတာလဲ ဆိုတာကို ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါမွာ သူတို႔ဟာ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြ၊ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အစိုးရအာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ ဂိုဏ္းေတြအၾကား လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ကိစၥေတြကို အမ်ားျပည္သူေတြသိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပ ေရးသားတာေၾကာင့္ အၿငိဳးနဲ႔ အသတ္ ခံရတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ မကၠဆီကို သတင္းသမားေတြအေနနဲ႔ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္ခံရျခင္
တခါ အာဖရိကတုိက္က အီရစ္ထရီးယားလို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံမွာလည္း သတင္းသမားမ်ားကို အစိုးရအာဏာပုိင္ေတြက လက္ လြတ္စပါယ္ ဖမ္းဆီးႏိွပ္စက္ သတ္ျဖတ္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အီရစ္ထရီးယားႏုိင္ငံဟာ အီသီယိုပီးယားႏုိင္ငံနဲ႔႔ ကပ္ လွ်က္ တည္ရိွပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္က လြတ္လပ္ေသာ ေရႊကေလာင္ရွင္ဆုကိုရရိွခဲ့တ
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဒါဝတ္ အုိက္ဇက္ ဟာ ေထာင္အတြင္းကေန ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားသူငါ ရဲ့ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကေတာ့ အာဏာပုိင္ေတြက သူ႔ကို သတ္ျဖတ္ၿပီး အေလာင္းကိုေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လုိ
ဒီမိုကေရစီ သက္တန္းႏုနယ္ေသးတဲ့ တုိင္းျပည္ေတြျဖစ္တဲ့ အေရွ႕ဥေရာပ ႏုိင္ငံတခ်ဳိ႕နဲ႔ အာဖရိကတုိက္က ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕မွာ သတင္းသမားမ်ားနဲ႔ ထုတ္ေဝသူေတြကိုယ္တုိင္ သတင္းစာေတြ၊ စာေစာင္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြကုိ ပံုမႏိွပ္ခင္မွာ ကိုယ့္ဟာကို ျပန္ၿပီးဆင္ဆာ လုပ္ၾကရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္ရသလဲဆိုေတာ့ အစိုးရအာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနတဲ့ စီးပြား ေရးလုပ္ငန္းေတြ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို ေျပာင္က်က် ေဝဖန္ေရးသားလို႔ မရတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ဟာကို ႀကိဳၿပီး အႏၱရာယ္ကို ေရွာင္ရသလိုမ်ဳိး လုပ္ရတဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေကာ သတင္းမီဒီယာေလာကဟာ ဘယ္ေလာက္ လြတ္လပ္လာၿပီလဲဆိုတာ စူးစမ္းဖို႔ လိုလာပါ တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း အခုအထိ စာေစာင္ေတြ ဂ်ာနယ္ေတြဟာ ကုိယ့္ဟာကို ဆင္ဆာလုပ္ေနရေသးတဲ့ အေျခအ ေနကို ျဖတ္သန္းေနရဆဲပါ။ အစိုးရက သတင္းမီဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဥပေဒတရပ္ ထုတ္ျပန္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနပါတယ္။ သ တင္းမီဒီယာအတြက္ ဥပေဒသတ္သတ္ထုတ္ဖို႔ လိုမလိုဆိုတာ ဝုိင္းဝန္းစဥ္းစားၾကဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျပာလိုပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဂၤလိပ္ေခတ္ကစလို႔ လက္ရိွတည္ရိွေနဆဲ ဥပေဒမ်ားဟာ အေတာ္ေလး လံုေလာက္ေနတာမို႔ မီဒီယာ ဥပေဒ ဆိုတာမ်ဳိးကို သီးျခားထပ္မံ ျပ႒ာန္းဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားနဲ႔ ေရွ႕မီေနာက္မီ ဝါရင့္ စာနယ္ဇင္းသမား မ်ားက ဆိုထားပါတယ္။ မီဒီယာက အမွားတင္ျပမိရင္ က်ဴးလြန္မိရင္၊ သူတပါးကို နစ္နာေအာင္ ေဖာ္ျပမိရင္ တည္ဆဲ ဥပ ေဒေတြနဲ႔ တရားစြဲႏုိင္ပါတယ္။ မီဒီယာဥပေဒဆိုတာ သတ္သတ္မလိုပါဘူးလို႔ ထပ္ေျပာပါရေစ။
မၾကာေသးခင္ ဒီလ ေမလဆန္းတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ ယူနက္စ္ကိုတို႔ ပူးေပါင္းၿပီး သတင္း မီ ဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အစည္းအေဝးႀကီးတခု က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ အေျခအေနသစ္အတြင္းက စိန္ေခၚမႈအသစ္မ်ားလို႔ ေခါင္း စဥ္ေပးထားတဲ့ အစည္းအေဝးႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရး ဒုတိယဝန္ႀကီးက သတင္းသမားေတြအေနနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြကို တင္ျပခြင့္ ရိွရမယ္လို႔ ေျပာၾကားပါတယ္။ အဲသလိုေျပာေတာ့ ဝမ္းသာရေတာ့လားေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္လည္း မိန္႔ခြန္းရဲ့ အပိတ္မွာေတာ့ ေရးတာေတာ့ေရး ဒါေပမယ့္ တုိင္းျပည္စည္းလံုး ညီၫႊတ္ေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသား အ က်ဳိးစီးပြားကိုေတာ့ မထိခုိက္ေစရဘူးလို႔ ဆိုျပန္ပါတယ္။ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္မႈကို ဖြင့္ေပးသေယာင္ေယာင္နဲ႔ ျပန္ ကန္႔သတ္ထားတဲ့ သေဘာမ်ဳိး သက္ေရာက္ေနတာ ျမင္ရပါတယ္။
အရင္အစိုးရလက္ထက္က ေျပာေျပာေနတဲ့ တုိင္းရင္းသား စည္းလံုးညီၫႊတ္ေရး မၿပိဳကြဲေရးဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကို မ်က္ေစ့ ထဲ ျပန္ေတာင္ျမင္လာမိတယ္။ ၿပိဳကြဲေအာင္လုပ္တဲ့သူ အေရးယူမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။ Freedom of expression လြတ္လပ္စြာအျမင္ေတြကိုေဖာ္ထ
၁၉ ရာစုတုန္းက မႏၲေလးေနျပည္ေတာ္မွာ ရတနာပံုသတင္းစာ တည္ေထာင္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မင္းတုန္းမင္းႀကီးက သ တင္းစာသမားေတြကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါတယ္။ ငါမေကာင္းရင္ ငါ့ကိုေရး၊ ငါ့မိဖုရား မေကာင္းရင္ မိဖုရားကိုေရး၊ မင္း သား မင္းသမီးေတြ မေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္းေရး၊ နန္းေတာ္ထဲကို တံခါးမရိွ ဓားမရိွဝင္ေစ ထြက္ေစဆိုၿပီး မိန္႔ၾကားခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ သက္ဦးဆံပုိင္ ပေဒသရာဇ္ ဘုရင္တပါး လက္ထက္မွာေတာင္ ဆင္ဆာျဖတ္တာေတာက္ တာ မရိွခဲ့ဘူးဆိုတာ ေထာက္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေနျပည္ေတာ္က အစိုးရက ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ ရြက္မယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာလဲ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးဖို႔ကိစၥကို
ဒီမိုကေရစီ၊ ဒီမိုကေရစီလို႔ ေျပာေနတဲ့ ၂၁ ရာစုေခတ္ ျမန္မာအစိုးရဟာ ၁၉ ရာစုက ျမန္မာ ပေဒသရာဇ္ဘုရင္ တပါး ေလာက္ေတာင္မွ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာကို လက္ကမ္းႀကိဳဆိုဖို႔ အခုအထိေတာင္ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးဖူးလား လို႔ ေမးလိုပါတယ္။ ရဲရင့္ေသာ ျမန္ႏိုင္ငံသား သတင္းမီယာသမားမ်ား ပိုမိုမ်ားျပား ေပၚေပါက္လာပါေစဗ်ာ။
ေဇာ္မင္း
၁၃ ရက္၊ ေမလ၊ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္
မကၠဆီကိုႏုိင္ငံမွာ ဒီမိုကေရစီ နည္းက် ေရြးေကာက္ပြဲေတြ ရိွပါတယ္။ သမတဟာ ျပည္သူေတြရဲ့ မဲနဲ႔သာ သမတ ျဖစ္ခြင့္ ရိွပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီနည္းက် ေရြးေကာက္ပြဲေတြ ရိွတယ္ဆိုေပမယ့္ မကၠဆီကိုႏုိင္ငံဟာ မူးယစ္ေဆးဝါး ေရာင္းဝယ္မႈ ေဖာက္ကားမႈ ကေနတဆင့္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ မ်ားျပားလြန္းတာေၾကာင့္ လံုျခံဳမႈကင္းမဲ့တဲ့ ႏုိင္ငံတႏုိင္ ငံလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ မႏွစ္တုန္းကဆိုရင္ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေရာင္းဝယ္တဲ့ ကိစၥမ်ားကေန အၾကမ္းဖက္ လူ သတ္မႈေတြ ျဖစ္ခဲ့တာမွာ လူေပါင္းႏွစ္ေသာင္းေက်ာ္ လမ္းေပၚမွာ ပစ္သစ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလို အၾကမ္းဖက္မႈေတြ ေၾကာင့္ ေသဆံုးရသူေတြထဲမွာ သာမန္ ျပည္သူေတြအျပင္ သတင္းစာနယ္ဇင္းသမားမ်ားလည္း
မကၠဆီကိုမွာ သတင္းမီဒီယာသမားေတြ ဘာေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္ခံရတာလဲ ဆိုတာကို ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါမွာ သူတို႔ဟာ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သတင္းေတြ၊ မူးယစ္ေဆးဝါးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အစိုးရအာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ ဂိုဏ္းေတြအၾကား လာဘ္ေပးလာဘ္ယူ ကိစၥေတြကို အမ်ားျပည္သူေတြသိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပ ေရးသားတာေၾကာင့္ အၿငိဳးနဲ႔ အသတ္ ခံရတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ မကၠဆီကို သတင္းသမားေတြအေနနဲ႔ အၾကမ္းဖက္တုိက္ခိုက္ခံရျခင္
တခါ အာဖရိကတုိက္က အီရစ္ထရီးယားလို႔ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံမွာလည္း သတင္းသမားမ်ားကို အစိုးရအာဏာပုိင္ေတြက လက္ လြတ္စပါယ္ ဖမ္းဆီးႏိွပ္စက္ သတ္ျဖတ္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အီရစ္ထရီးယားႏုိင္ငံဟာ အီသီယိုပီးယားႏုိင္ငံနဲ႔႔ ကပ္ လွ်က္ တည္ရိွပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္က လြတ္လပ္ေသာ ေရႊကေလာင္ရွင္ဆုကိုရရိွခဲ့တ
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဒါဝတ္ အုိက္ဇက္ ဟာ ေထာင္အတြင္းကေန ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားသူငါ ရဲ့ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကေတာ့ အာဏာပုိင္ေတြက သူ႔ကို သတ္ျဖတ္ၿပီး အေလာင္းကိုေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လုိ
ဒီမိုကေရစီ သက္တန္းႏုနယ္ေသးတဲ့ တုိင္းျပည္ေတြျဖစ္တဲ့ အေရွ႕ဥေရာပ ႏုိင္ငံတခ်ဳိ႕နဲ႔ အာဖရိကတုိက္က ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕မွာ သတင္းသမားမ်ားနဲ႔ ထုတ္ေဝသူေတြကိုယ္တုိင္ သတင္းစာေတြ၊ စာေစာင္ေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြကုိ ပံုမႏိွပ္ခင္မွာ ကိုယ့္ဟာကို ျပန္ၿပီးဆင္ဆာ လုပ္ၾကရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုလုပ္ရသလဲဆိုေတာ့ အစိုးရအာဏာပုိင္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနတဲ့ စီးပြား ေရးလုပ္ငန္းေတြ အက်ဳိးစီးပြားေတြကို ေျပာင္က်က် ေဝဖန္ေရးသားလို႔ မရတဲ့အတြက္ ကိုယ့္ဟာကို ႀကိဳၿပီး အႏၱရာယ္ကို ေရွာင္ရသလိုမ်ဳိး လုပ္ရတဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေကာ သတင္းမီဒီယာေလာကဟာ ဘယ္ေလာက္ လြတ္လပ္လာၿပီလဲဆိုတာ စူးစမ္းဖို႔ လိုလာပါ တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာလည္း အခုအထိ စာေစာင္ေတြ ဂ်ာနယ္ေတြဟာ ကုိယ့္ဟာကို ဆင္ဆာလုပ္ေနရေသးတဲ့ အေျခအ ေနကို ျဖတ္သန္းေနရဆဲပါ။ အစိုးရက သတင္းမီဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဥပေဒတရပ္ ထုတ္ျပန္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနပါတယ္။ သ တင္းမီဒီယာအတြက္ ဥပေဒသတ္သတ္ထုတ္ဖို႔ လိုမလိုဆိုတာ ဝုိင္းဝန္းစဥ္းစားၾကဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ေျပာလိုပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အဂၤလိပ္ေခတ္ကစလို႔ လက္ရိွတည္ရိွေနဆဲ ဥပေဒမ်ားဟာ အေတာ္ေလး လံုေလာက္ေနတာမို႔ မီဒီယာ ဥပေဒ ဆိုတာမ်ဳိးကို သီးျခားထပ္မံ ျပ႒ာန္းဖို႔ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ကၽြမ္းက်င္သူမ်ားနဲ႔ ေရွ႕မီေနာက္မီ ဝါရင့္ စာနယ္ဇင္းသမား မ်ားက ဆိုထားပါတယ္။ မီဒီယာက အမွားတင္ျပမိရင္ က်ဴးလြန္မိရင္၊ သူတပါးကို နစ္နာေအာင္ ေဖာ္ျပမိရင္ တည္ဆဲ ဥပ ေဒေတြနဲ႔ တရားစြဲႏုိင္ပါတယ္။ မီဒီယာဥပေဒဆိုတာ သတ္သတ္မလိုပါဘူးလို႔ ထပ္ေျပာပါရေစ။
မၾကာေသးခင္ ဒီလ ေမလဆန္းတုန္းက ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ ယူနက္စ္ကိုတို႔ ပူးေပါင္းၿပီး သတင္း မီ ဒီယာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အစည္းအေဝးႀကီးတခု က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ အေျခအေနသစ္အတြင္းက စိန္ေခၚမႈအသစ္မ်ားလို႔ ေခါင္း စဥ္ေပးထားတဲ့ အစည္းအေဝးႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္ၾကားေရး ဒုတိယဝန္ႀကီးက သတင္းသမားေတြအေနနဲ႔ လြတ္လပ္စြာ မတူကြဲျပားတဲ့ အျမင္ေတြကို တင္ျပခြင့္ ရိွရမယ္လို႔ ေျပာၾကားပါတယ္။ အဲသလိုေျပာေတာ့ ဝမ္းသာရေတာ့လားေပါ့ေလ။ သို႔ေသာ္လည္း မိန္႔ခြန္းရဲ့ အပိတ္မွာေတာ့ ေရးတာေတာ့ေရး ဒါေပမယ့္ တုိင္းျပည္စည္းလံုး ညီၫႊတ္ေရးနဲ႔ အမ်ဳိးသား အ က်ဳိးစီးပြားကိုေတာ့ မထိခုိက္ေစရဘူးလို႔ ဆိုျပန္ပါတယ္။ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္မႈကို ဖြင့္ေပးသေယာင္ေယာင္နဲ႔ ျပန္ ကန္႔သတ္ထားတဲ့ သေဘာမ်ဳိး သက္ေရာက္ေနတာ ျမင္ရပါတယ္။
အရင္အစိုးရလက္ထက္က ေျပာေျပာေနတဲ့ တုိင္းရင္းသား စည္းလံုးညီၫႊတ္ေရး မၿပိဳကြဲေရးဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ကို မ်က္ေစ့ ထဲ ျပန္ေတာင္ျမင္လာမိတယ္။ ၿပိဳကြဲေအာင္လုပ္တဲ့သူ အေရးယူမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာပါပဲ။ Freedom of expression လြတ္လပ္စြာအျမင္ေတြကိုေဖာ္ထ
၁၉ ရာစုတုန္းက မႏၲေလးေနျပည္ေတာ္မွာ ရတနာပံုသတင္းစာ တည္ေထာင္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ မင္းတုန္းမင္းႀကီးက သ တင္းစာသမားေတြကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးပါတယ္။ ငါမေကာင္းရင္ ငါ့ကိုေရး၊ ငါ့မိဖုရား မေကာင္းရင္ မိဖုရားကိုေရး၊ မင္း သား မင္းသမီးေတြ မေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္းေရး၊ နန္းေတာ္ထဲကို တံခါးမရိွ ဓားမရိွဝင္ေစ ထြက္ေစဆိုၿပီး မိန္႔ၾကားခဲ့ဖူး ပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ သက္ဦးဆံပုိင္ ပေဒသရာဇ္ ဘုရင္တပါး လက္ထက္မွာေတာင္ ဆင္ဆာျဖတ္တာေတာက္ တာ မရိွခဲ့ဘူးဆိုတာ ေထာက္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေနျပည္ေတာ္က အစိုးရက ဒီမိုကေရစီထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ ရြက္မယ္လို႔ ေျပာထားပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာလဲ သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ေပးဖို႔ကိစၥကို
ဒီမိုကေရစီ၊ ဒီမိုကေရစီလို႔ ေျပာေနတဲ့ ၂၁ ရာစုေခတ္ ျမန္မာအစိုးရဟာ ၁၉ ရာစုက ျမန္မာ ပေဒသရာဇ္ဘုရင္ တပါး ေလာက္ေတာင္မွ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာကို လက္ကမ္းႀကိဳဆိုဖို႔ အခုအထိေတာင္ အဆင္သင့္ မျဖစ္ေသးဖူးလား လို႔ ေမးလိုပါတယ္။ ရဲရင့္ေသာ ျမန္ႏိုင္ငံသား သတင္းမီယာသမားမ်ား ပိုမိုမ်ားျပား ေပၚေပါက္လာပါေစဗ်ာ။
ေဇာ္မင္း
၁၃ ရက္၊ ေမလ၊ ၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္
Thursday, May 10, 2012
ေရွးအဓိပၸာယ္ႏွင့္ ယေန႔အဓိပၸာယ္
ေရွးအဓိပၸာယ္ႏွင့္ ယေန႔အဓိပၸာယ္ - သိပၸံေမာင္ဝ
ကမာၻေပၚတြင္ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ ေနထိုင္ရာ တိုင္းျပည္အသီးသီးတို႔တြင္ တိုင္းေရးျပည္ေရးသည္ တစ္ေန႔တျခား ေျပာင္းလဲေနသကဲ႔သို႔ ေဝါဟာရ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၏ က်က္စားရာျဖစ္ေသာတိုင္းျပည္ၾကီး အတြင္း၌လည္း စကားအေပါင္းတို႔မွာ တစ္စတစ္စ ေျပာင္းလဲလ်က္ ရွိေနၾကေလသည္။ တိုင္းျပည္အတြင္းသို႔ ႏိုင္ငံျခားမင္းမ်ား ဝင္ေရာက္အုပ္စိုး၍ မင္းေျပာင္းမင္းလဲ မ်ားေလေလ၊ တိုင္းေရးျပည္ေရးရႈပ္ေထြးေလေလ ျဖစ္သကဲ႔သို႔ စကားတည္းဟူေသာ တိုင္းျပည္အတြင္းသို႔ ႏိုင္ငံျခားစကားတို႔ ဝင္ေရာက္ ေရာယွက္ေလေလ၊ တိုင္းရင္းစကားတို႔မွာ ရႈပ္ေထြးေျပာင္းလဲလာေလေလ ျဖစ္ေလသည္။ ယခုအခါ ႏိုင္ငံျခားစကားတို႔ ျမန္မာျပည္တြင္ ျပန္႔ပြားေနသျဖင့္ ျမန္မာစကားမွာ လြန္စြာ ရႈပ္ေထြးလာေၾကာင္းကို အထင္အရွားေတြ႔ျမင္ရေလသည္။ 'ဖားသားၾကီးကေတာ့ ေကာင္းပါရဲ႕၊ မားသားၾကီးက အလြန္ဆူတယ္' ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ 'ယူကို အိုင္ အေျပာသားနဲ႔၊ သည္မက္တားကို ဆက္ေနေသးတာကိုး' ဟူ၍လည္းေကာင္း ျမန္မာစကားတြင္ အဂၤလိပ္စကားလံုးတို႔ကို ညွပ္၍ ကာလသားတို႔ ေျပာဆိုေလ့ ရွိၾကေလသည္။ ဤကား ျမန္မာစကားႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား စကားတို႔ ေရာယွက္ေနပံု ေပတည္း။
ႏိုင္ငံျခားစကားတို႔ႏွင့္ ေရာယွက္ျခင္း မျဖစ္ေစကာမူ ကာလရွည္လ်ားလာလွ်င္ စကားတို႔မွာ ေျပာင္းလဲလာရစျမဲ ျဖစ္ေလသည္။ ဤသို႔စကားေျပာင္းလဲပံုမွာလည္း ႏွစ္မ်ိဳး ႏွစ္စား ရွိေလသည္။ ပထမအမ်ိဳးမွာ အဓိပၸာယ္ တစ္မ်ိဳးတည္းကိုပင္ ေရွးအခါက တစ္ပံု၊ ယခုကာလ တစ္စား ေခၚဆိုသံုးစြဲျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ဥပမာ - ေရွးက 'တစ္သက္လ်ာ' ဆိုေသာ စကားကို ယခုကာလ 'တစ္ခဏ' ဟု ဆိုျခင္း၊ ေရွးက 'တံထြာ' ဆိုေသာ စကားကို ယခုကာလ 'ဓမၼတာ' ဟု ဆိုျခင္း၊ ေရွးက 'လံပါး' ဆိုေသာ စကားကို ယခုကာလ 'ဖ်ဥ္းအိုး' ဟု ဆိုျခင္းတို႔ ျဖစ္ေလသည္။ အထက္ေဖာ္ျပရာပါ စကားအစံုအစံုတို႔တြင္ ေရွးအေခၚႏွင့္ ကာလအေခၚ ကြဲျပားၾကေသာ္လည္း အဓိပၸာယ္ အသြားမွာ မျခားမနားပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ဒုတိယ ေျပာင္းလဲပံု အမ်ိဳးမွာ စကားေဝါဟာရ ေခၚေဝၚပံု မကြဲျပားေသာ္လည္း အဓိပၸာယ္မွာ ေရွးအဓိပၸာယ္ႏွင့္ ကာလအဓိပၸာယ္တို႔ မ်ားစြာ ကြဲျပားျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ဥပမာ - ေထာင္မွဴး၊ ေထာင္ကဲ ၊ စစ္ကဲ ၊ ျပည္ ၊ ဇနပုဒ္ အစရွိေသာ စကား အသီးသီးတို႔မွာ ေရွးအခါက အဓိပၸာယ္ႏွင့္ ယခုကာလ အဓိပၸာယ္ ကြဲျပားလ်က္ ရွိေလသည္။ အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေဖာ္ျပသည္ရွိေသာ္ ပထမအမ်ိဳးမွာ အဓိပၸာယ္ မေျပာင္းဘဲ ေဝါဟာရေျပာင္းေသာ စကားမ်ိဳးျဖစ္၍၊ ဒုတိယ အမ်ိဳးမွာကား ေဝါဟာရ အေခၚမေျပာင္းဘဲ အဓိပၸာယ္ေျပာင္းေသာ စကားမ်ိဳး ျဖစ္ေလသည္။ ၎ႏွစ္မ်ိဳးတို႔အနက္ ပထမအမ်ိဳးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရးသားထားေသာ ေပါရာဏ စာအုပ္မ်ား ရွိျပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဤေဆာင္းပါးတြင္ ထုတ္ေဆာင္ေဖာ္ျပရန္ မလို။ ဒုတိယ အမ်ိဳးကိုသာလွ်င္ အနည္းငယ္ အက်ယ္ခ်ဲ႕၍ ေရးသားေဖာ္ျပရန္ ရွိေလသည္။
'ေထာင္မွဴး' ဆိုေသာ စကား၏ အဓိပၸာယ္မွာ လူတစ္ေထာင္ အေပၚတြင္ အၾကီးအကဲကို ဆိုလိုသည္။ေရွးအထက္ေက်ာ္ကာရီ အခါက ျမန္မာျမိဳ႕ေတာ္တြင္ ေစာင့္ၾကပ္ရေသာ တပ္သားတစ္ေထာင္တို႔ အေပၚတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ရသူ အၾကီးအကဲကို ေထာင္မွဴးဟု ေခၚဆိုဟန္ ရွိ၏။ ၎တို႔မွာလည္း ျမိဳ႕ေတာ္ ေလးမ်က္ႏွာတြင္ တပ္သားတစ္ေထာင္စီ ရွိသျဖင့္ ေထာင္မွဴးေလးေယာက္ ရွိဟန္ တူေလသည္။ အလြန္ေရွးက်ေသာ အခါက ေထာင္မွဴးတို႔မွာ ဘုရင္မင္းျမတ္ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရေသာ မင္းညီမင္းသားမ်ားသာ ျဖစ္ေလသည္။
ေနာင္ သာလြန္မင္းတရားၾကီးလက္လက္ အျမင့္စားရွင္တရုတ္ လုပ္ၾကံရာတြင္ ေထာင္မွဴးမင္းသားတို႔က သူပုန္မ်ားဘက္က ပါဝင္ေသာေၾကာင့္ သူပုန္တို႔ကို ေအာင္ျမင္ေသာအခါ မင္းတရားၾကီးလည္း မင္းသားတို႔ကို ေထာင္မွဴးထပ္၍ ခန္႔ေတာ့သည္ မဟုတ္ေခ်။ ဤအေၾကာင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ မွန္နန္းရာဇဝင္ တတိယထုပ္ စာမ်က္ႏွာ-၂၄၉ တြင္ "ေထာင္မွဴး မင္းသား ေလးေယာက္တို႔လည္း နန္းထက္တြင္ပင္ ဓားလွံ ေသနတ္ ထိ၍ ဦးျပတ္သည္ႏွင့္ ခႏၱာစဲေခ်သည္။ ထိုအခါမွစ၍ မင္းသားတို႔ကို ေထာင္မွဴးမခန္႔ျပီ" ဟူ၍ ပါရွိေလသည္။ ယခုကာလအေခၚ ေထာင္မွဴးမွာ အက်ဥ္းသားတို႔ကို ထားရာျဖစ္ေသာ အက်ဥ္းေထာင္ကို ၾကည့္ရႈ အုပ္ခ်ဳပ္ရသူ အရာရွိကို ဆိုလိုသည္။ ေရွးအေခၚ ေထာင္မွဴးႏွင့္ ယခုအေခၚ ေထာင္မွဴး ႏွစ္မ်ိဳးတို႔၏ အဓိပၸာယ္ ကြဲျပားေၾကာင္း ထင္ရွားလွေပသည္။ ေရွးေထာင္မွဴးက ယခု ေထာင္မွဴးထက္ ဂုဏ္ ပိုမို၍ ရွိေလသည္။
'ေထာင္ကဲ' ဆိုေသာ စကားသည္လည္း အထက္ ေဖာ္ျပရာပါ စကားကဲ႔သို႔ပင္ ေရွးအဓိပၸာယ္ႏွင့္ ကာလအဓိပၸာယ္ ကြဲျပားလွေပသည္။ ေလွသင္းသားတစ္ေထာင္ေပၚတြင္ အၾကီးအကဲကို 'ေထာင္ကဲ' ဟူ၍ ေခၚဆိုၾကေလသည္။ ေခၚဆိုေၾကာင္းကား မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရား ေရးသားအပ္ေသာ မဃေဒဝ လကၤာသစ္တြင္ "ဝဲယာသူရဲ၊ လက္နက္စြဲတို႔၊ စီးျမဲခတ္ေလွ၊ အေထြေထြတည့္၊ ဦးေနပဲ႔နင္း၊ ေလွသင္းေထာင္ကဲ၊ အုပ္ျမဲေဘာင္ဝန္၊ မလြန္ေရွးတမ္း၊ ေလွမႈထမ္းတို႔" ဟူ၍ ပါရွိေလသည္။ ယခုကာလတြင္ ဥစၥာဓန ၾကြယ္ဝေသာ တရုတ္သူေဌးမ်ားကို ေထာင္ကဲဟု ေခၚဆိုေလ့ ရွိသည္။ အထက္ ေဖာ္ျပရာပါ လကၤာတြင္ ေထာင္ကဲ ဆိုေသာ စကားကို ယခုကာလ အသံုးအႏႈန္းအတိုင္း အဓိပၸာယ္ျပန္ပါလွ်င္ ျမန္မာမင္းတို႔ လက္ထက္ေတာ္အခါက ေလွသင္းတြင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔မွာ တရုတ္ေတြသာ ျဖစ္ကုန္ေပလိမ့္မည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ တရုတ္သူေဌးတို႔ကို ေထာင္ကဲဟု ေခၚေၾကာင္းကား ေဆာင္းပါး ရွည္အ့ံစိုး၍ မေရးသားျပီ။
'စစ္ကဲ' ဆိုေသာ စကားကိုလည္း စဥ္းစားဦးအံ့။ စစ္ကဲ ဟူေသာ စကား၏ မူလအဓိပၸာယ္မွာ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္ အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ အရာရွိကို ဆိုလိုဟန္ တူေလသည္။ ထို႔ေနာက္မွ တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္သူ အရာရွိဟူေသာ အဓိပၸာယ္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားျပန္ေလသည္။ ဤသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕သြားသည္မွာ ျမန္မာမင္းတို႔ လက္ထက္ေတာ္ အခါကပင္ ျဖစ္ေလသည္။ အေၾကာင္းမူကား ၁၂၃၆ ခု ပုဂံျမိဳ႕ စီရင္စု တလံဘို ရြာသူၾကီး ငထိုက္ကို ေပးစာတြင္ "ပုဂံစီရင္စု တလံဘိုရြာမွာ ငထုိက္ အရိုးအသား ေျမမွန္ မမွန္၊ ေက်းရြာလက္ ဟုတ္ မဟုတ္မ်ားကို ပုဂံျမိဳ႕အုပ္ စစ္ကဲတို႔ကို ေမးရာ" ဟူ၍ ပါရွိေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ ယခုကာလ စစ္ကဲဟူေသာ အဓိပၸာယ္မွာ နယ္ပိုင္ဝန္ေထာက္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ နယ္ပိုင္ဝန္ေထာက္ႏွင့္ တစ္တန္းတည္းေသာ အစိုးရအမႈထမ္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္း ဆိုလိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သတင္းစာမ်ားတြင္ "ေမာင္စိန္ဟန္၊ ဘီ-ေအ ႏွင့္ ေမာင္ဘၾကြားတို႔ကို မေကြး၊ ျမင္းျခံနယ္မ်ားသို႔ အသီးသီး စစ္ကဲအလုပ္ျဖင့္ အစမ္း ခန္႔လိုက္သည္" စသျဖင့္ ေတြ႔ျမင္ ဖတ္ရႈရေလသည္။ ဤကား စစ္ကဲဟူေသာ စကား၏ အဓိပၸာယ္ ကြဲျပားပံု ေပတည္း။
'ျပည္' ဟူေသာ စကား၏ အဓိပၸာယ္ ကြဲျပားပံုကား ကာသိတိုင္း ဗာရာဏသီျပည္ စသျဖင့္ နိပါတ္ေတာ္အလာ ဝတၳဳစာအုပ္တြင္ ေတြ႕ျမင္ ဖတ္ရႈရေလသည္။ ထိုဝတၳဳတို႔တြင္ ပါေသာ ျပည္၏ အဓိပၸာယ္မွာ ယခုကာလ ျမိဳ႕ေတာ္ဟူေသာ စကားႏွင့္ အဓိပၸာယ္ အတူတူပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ျမန္မာျပည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ ဆိုေသာ စကားကို ေရွးအဓိပၸာယ္ျဖင့္ က်နေအာင္ေခၚဆိုလိုပါလွ်င္ ျမန္မာတိုင္း ရန္ကုန္ျပည္ ဟူ၍ ေခၚဆိုရေပမည္။
ယခုကာလ အေခၚအေဝၚမွာမူကား တိုင္းျပည္ဟူ၍ တိုင္းႏွင့္ျပည္ကို ေရာေႏွာျပီးလွ်င္ အဓိပၸာယ္ တစ္မ်ိဳးတည္းကဲ႔သို႔ ေခၚဆိုၾကေလသည္။ တစ္ရံတစ္ခါလည္း ျမန္မာျပည္ ဟူ၍ ေရွးအခါက တိုင္း ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ႏွင့္ တစ္စားတည္း ေခၚဆိုေလသည္။
'ဇနပုဒ္' ဆိုေသာ စကားအေၾကာင္းကား ဤသို႔တည္း။ ဦးကုလား မဟာရာဇဝင္တြင္ "ထီးတစ္စင္းေဆာင္းေသာ မင္း၏ ႏိုင္ငံအတြင္းတြင္ ျဖစ္ေသာ ခရိုင္ သည္ကား ဇနပုဒ္ မည္၏" ဟု လာေလသည္။ ဤကိုေထာက္၍ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ပိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းတို႔တြင္ တည္ရွိေသာ က်ိဳင္းတံုေစာ္ဘြား၊ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြား အစရွိသည့္ ေစာ္ဘြားတစ္ဦးပိုင္ နယ္ပယ္ကို ေရွးအလိုအားျဖင့္ ဇနပုဒ္ ဟူ၍ ေခၚဆိုရေပမည္။ ယခုအခါတြင္ ၎၏ အဓိပၸာယ္ေျပာင္းလဲလာျပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဇနပုဒ္ဆိုလွ်င္ အလြန္သိမ္ငယ္ေသာ ေတာရြာကေလး ဟူ၍သာ အဓိပၸာယ္ ေကာက္ယူၾကရေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ သူအား ယခုအခါတြင္ ဇနပုဒ္သား ဟူ၍ ဆိုလွ်င္ မခံခ်င္ျဖစ္ေလသည္။ ေရွးအဓိပၸာယ္ အတိုင္းသာ ေကာက္ယူပါလွ်င္ မခံခ်င္စရာအေၾကာင္း မရွိ၊ ဂုဏ္ပင္ မ်ားစြာ ေရာက္ေလသည္။
အထက္ေဖာ္ျပရာပါ စကားတို႔ကား စကားတစ္လံုးလွ်င္ အဓိပၸာယ္ ေျပာင္းလဲလာေသာ ျပယုဂ္အနည္းငယ္တို႔ ျဖစ္ေလသည္။ ဤနည္းအတိုင္း ေျပာင္းလဲလာျပီး ျဖစ္ေသာ အျခား စကားတို႔လည္း မ်ားစြာပင္ ရွိေလေသးသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အဘိဓာန္စာအုပ္ ရိုက္ႏိွပ္ေသာအခါ စကားတစ္လံုး တစ္လံုး၏ ေရွးအဓိပၸာယ္ႏွင့္ ယခုကာလ အဓိပၸာယ္တို႔ကိုပါ ရႏိုင္သေရြ႕ စုေဆာင္း ထည့္သြင္းထားသင့္လွေပသည္။
သိပၸံေမာင္ဝ
(သူရိယ သတင္းစာ။ ၁၁ ဇြန္ ၁၉၂၇)
Tuesday, May 8, 2012
Sunday, April 29, 2012
မြန္ခြဲထြက္ေခါင္းေဆာင္ေနအိမ္ကို ရဲႏွင့္အာဏာပိုင္မ်ားအတင္းဝင္ေရာက္
ယမန္ေန႔ နံနက္ ၁၀ ေက်ာ္နာရီခန႔္တြင္ မြန္ျပည္နယ္၊
ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ေပၚရွိ မြန္ခြဲထြက္ေခါင္းေဆာင္ နိုင္စိုက္ခ်မ္း၏ေနအိမ္သို႔
၎မရွိခိုက္ ရဲမ်ားႏွင့္အတူအာဏာပိုင္မ်ား လာေရာက္ဝိုင္းရံၿပီး
ေနအိမ္ကိုအတင္း က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ခဲ့ေၾကာင္း ကာယကံရွင္ ေျပာျပခ်က္အရ
သိရသည္။
ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕၊ အမွတ္ (၅၀) ဖက္ခင္းရပ္၊ ငန္းေတးလမ္း၊ ေစ်းႀကိဳရပ္ကြက္ရွိ ၄င္း၏ေနအိမ္သို႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးမွတာဝန္ရွိသူမ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာရပ္ကြက္လူႀကီးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ဒု-ရဲမွူးမ်ိဳးသန႔္ ဦးေဆာင္သည့္ လုံထိန္းရဲအင္အားေပါင္း ၃၅ ဦးမနည္း ေနအိမ္ၿခံဝင္းသို႔အတင္းဝင္ေရာက္ခဲ့ရာတြင္ အိမ္တြင္းရွိလူမ်ားႏွင့္ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ အနည္းငယ္ျဖစ္ၾကကာ ညေန ၃ နာရီခန႔္တြင္ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ သူအာဏာပိုင္မ်ား ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားၾကသည္ဟု မ်က္ျမင္ေတြ႕ရွိသူမ်ားက ေျပာသည္။
“တကယ္ဆိုရင္ သက္ဆိုင္ရာက ႀကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားၿပီးမွ အိမ္ကိုလာသင့္တယ္၊ ခုဟာက ရဲေတြနဲ႔ အမ်ားႀကီး လာတယ္၊ မေျပာမဆိုနဲ႔ အိမ္တံခါးေတြကို ရိုက္ဖ်က္တယ္၊ အခုလိုလုပ္တာ ဥပေဒနဲ႔ လုံးဝကိုက္ ညီမွုမရွိဘူး” ဟု နိုင္စိုက္ခ်မ္းက ဆက္ေျပာပါသည္။
နိုင္စိုက္ခ်မ္းအေနျဖင့္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းဝင္ေရာက္ခိုလွုံခဲ့သည္မွာ ဥပေဒကိုေလးစား လိုက္နာသူတစ္ဦး ျဖစ္လိုေၾကာင္း ၄င္းကအတိအလင္း ေျပာသည္။
“႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ သိပ္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတာ့ မျဖစ္လိုက္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ အိမ္မွာရွိေနတဲ့ လူေတြနဲ႔ေတာ့ စကားအေျခအတင္ အေတာ္ေလးေျပာျဖစ္ၾကတယ္၊ ရဲေတြကေတာ့ ဝတ္စုံအျပည့္ပဲ လက္နက္ေတြလည္းပါ တယ္၊ သူတိုက တံခါေသာ့ကိုဖ်က္ၿပီး အိမ္ထဲကို ဝင္ၾကတာ” ဟု ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတြ႕ခဲ့သူ သံလြင္တိုင္း(မ္) ဂ်ာနယ္မွ အယ္ဒီတာ မင္းမင္းႏြယ္က ေျပာသည္။
၄င္းေနအိမ္ပိုင္ဆိုင္မွုႏွင့္ပတက္၍ တရားၿပိဳင္ အပၸေရာင္း (ေခၚ) ေမာင္ေအးႏွင့္ နိုင္စိုက္ခ်မ္းတို႔ ၄င္းေနအိမ္ကို သူပိုင္ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ခရိုင္တရား႐ုံးတို႔၌ အျပန္အလွန္တရားစြဲဆိုထားၾကသည္ဟု သိရသည္။
မဆလေခတ္ ေဒသပါတီယူနစ္အဖြဲ႕ဝင္ ဦးသိန္းေအာင္တင္ ပိုင္ဆိုင္သည့္ေနအိမ္ကို ၎ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ သက္ဆိုင္ရာသားသမီးမ်ားထံမွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ နိုင္စိုက္ခ်မ္းဝယ္ယူခဲ့ၿပီးေနာက္ ေမာင္ေအး(ေခၚ)အပၸေရာင္း ကလည္း အဆိုပါေနအိမ္ကို ဦးသိန္းေအာင္တင္ မကြယ္လြန္မီကပင္ ၀ယ္ယူခဲ့သည္ဟုဆိုကာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အမွုရင္ဆိုင္ခဲ့သည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း သက္ဆိုင္ရာတရား႐ုံးမ်ားမွ တိက်ရွင္းလင္းသည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အမိန႔္ မက်ေသးဟု နိုင္စိုက္ခ်မ္းက ေျပာသည္။
အလားတူ လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္လည္း နိုင္စိုက္ခ်မ္း အိမ္တြင္မရွိခိုက္ တရားၿပိဳင္ ေမာင္ေအးႏွင့္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ခံရဲမ်ား ၄င္းေနအိမ္ကို ပထမအႀကိမ္လာေရာက္ဝိုင္းခဲ့ေသးေၾကာင္း နိုင္စိုက္ခ်မ္းက ေျပာသည္။
လြတ္လပ္ေသာ မြန္သတင္းေအဂ်င္စီမွ ေမာ္လၿမိဳင္ခရိုင္ရဲစခန္းကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ရာ ယခုကိစၥရပ္အား ေျဖၾကားမည့္သူမရွိဟု ဖုန္းကိုင္သူ ရဲအရာရွိက ျပန္ေျပာသည္။
အဆိုပါယမန္ျဖစ္စဥ္အား မွတ္တမ္းတင္ ဗီဒီယို ရိုက္ကူးထားခဲ့ၿပီး သမၼတႏွင့္ ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ထံ ဆက္လက္တိုင္ၾကား တရားစြဲဆိုသြားမည္ဟု နိုင္စိုက္ခ်မး္က ေျပာသည္။
နိုင္စိုက္ခ်မ္းေခါင္းေဆာင္ေသာ မြန္ခြဲထြက္အဖြဲ႕သည္ တနသၤာရီတိုင္းတြင္ အေျခစိုက္သည္။
http://burmese.bnionline.net/index.php/news/imna/10307-2012-04-28-17-55-46.html
ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕၊ အမွတ္ (၅၀) ဖက္ခင္းရပ္၊ ငန္းေတးလမ္း၊ ေစ်းႀကိဳရပ္ကြက္ရွိ ၄င္း၏ေနအိမ္သို႔ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ တရား႐ုံးမွတာဝန္ရွိသူမ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာရပ္ကြက္လူႀကီးအခ်ိဳ႕ႏွင့္ ဒု-ရဲမွူးမ်ိဳးသန႔္ ဦးေဆာင္သည့္ လုံထိန္းရဲအင္အားေပါင္း ၃၅ ဦးမနည္း ေနအိမ္ၿခံဝင္းသို႔အတင္းဝင္ေရာက္ခဲ့ရာတြင္ အိမ္တြင္းရွိလူမ်ားႏွင့္ ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ အနည္းငယ္ျဖစ္ၾကကာ ညေန ၃ နာရီခန႔္တြင္ က်ဴးေက်ာ္ဝင္ေရာက္ သူအာဏာပိုင္မ်ား ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားၾကသည္ဟု မ်က္ျမင္ေတြ႕ရွိသူမ်ားက ေျပာသည္။
“တကယ္ဆိုရင္ သက္ဆိုင္ရာက ႀကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားၿပီးမွ အိမ္ကိုလာသင့္တယ္၊ ခုဟာက ရဲေတြနဲ႔ အမ်ားႀကီး လာတယ္၊ မေျပာမဆိုနဲ႔ အိမ္တံခါးေတြကို ရိုက္ဖ်က္တယ္၊ အခုလိုလုပ္တာ ဥပေဒနဲ႔ လုံးဝကိုက္ ညီမွုမရွိဘူး” ဟု နိုင္စိုက္ခ်မ္းက ဆက္ေျပာပါသည္။
နိုင္စိုက္ခ်မ္းအေနျဖင့္ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းဝင္ေရာက္ခိုလွုံခဲ့သည္မွာ ဥပေဒကိုေလးစား လိုက္နာသူတစ္ဦး ျဖစ္လိုေၾကာင္း ၄င္းကအတိအလင္း ေျပာသည္။
“႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ သိပ္ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေတာ့ မျဖစ္လိုက္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ အိမ္မွာရွိေနတဲ့ လူေတြနဲ႔ေတာ့ စကားအေျခအတင္ အေတာ္ေလးေျပာျဖစ္ၾကတယ္၊ ရဲေတြကေတာ့ ဝတ္စုံအျပည့္ပဲ လက္နက္ေတြလည္းပါ တယ္၊ သူတိုက တံခါေသာ့ကိုဖ်က္ၿပီး အိမ္ထဲကို ဝင္ၾကတာ” ဟု ကိုယ္တိုင္ျမင္ေတြ႕ခဲ့သူ သံလြင္တိုင္း(မ္) ဂ်ာနယ္မွ အယ္ဒီတာ မင္းမင္းႏြယ္က ေျပာသည္။
၄င္းေနအိမ္ပိုင္ဆိုင္မွုႏွင့္ပတက္၍ တရားၿပိဳင္ အပၸေရာင္း (ေခၚ) ေမာင္ေအးႏွင့္ နိုင္စိုက္ခ်မ္းတို႔ ၄င္းေနအိမ္ကို သူပိုင္ကိုယ္ပိုင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ခရိုင္တရား႐ုံးတို႔၌ အျပန္အလွန္တရားစြဲဆိုထားၾကသည္ဟု သိရသည္။
မဆလေခတ္ ေဒသပါတီယူနစ္အဖြဲ႕ဝင္ ဦးသိန္းေအာင္တင္ ပိုင္ဆိုင္သည့္ေနအိမ္ကို ၎ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ သက္ဆိုင္ရာသားသမီးမ်ားထံမွ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ နိုင္စိုက္ခ်မ္းဝယ္ယူခဲ့ၿပီးေနာက္ ေမာင္ေအး(ေခၚ)အပၸေရာင္း ကလည္း အဆိုပါေနအိမ္ကို ဦးသိန္းေအာင္တင္ မကြယ္လြန္မီကပင္ ၀ယ္ယူခဲ့သည္ဟုဆိုကာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အမွုရင္ဆိုင္ခဲ့သည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း သက္ဆိုင္ရာတရား႐ုံးမ်ားမွ တိက်ရွင္းလင္းသည့္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အမိန႔္ မက်ေသးဟု နိုင္စိုက္ခ်မ္းက ေျပာသည္။
အလားတူ လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလတြင္လည္း နိုင္စိုက္ခ်မ္း အိမ္တြင္မရွိခိုက္ တရားၿပိဳင္ ေမာင္ေအးႏွင့္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ခံရဲမ်ား ၄င္းေနအိမ္ကို ပထမအႀကိမ္လာေရာက္ဝိုင္းခဲ့ေသးေၾကာင္း နိုင္စိုက္ခ်မ္းက ေျပာသည္။
လြတ္လပ္ေသာ မြန္သတင္းေအဂ်င္စီမွ ေမာ္လၿမိဳင္ခရိုင္ရဲစခန္းကို ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့ရာ ယခုကိစၥရပ္အား ေျဖၾကားမည့္သူမရွိဟု ဖုန္းကိုင္သူ ရဲအရာရွိက ျပန္ေျပာသည္။
အဆိုပါယမန္ျဖစ္စဥ္အား မွတ္တမ္းတင္ ဗီဒီယို ရိုက္ကူးထားခဲ့ၿပီး သမၼတႏွင့္ ျပည္နယ္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ထံ ဆက္လက္တိုင္ၾကား တရားစြဲဆိုသြားမည္ဟု နိုင္စိုက္ခ်မး္က ေျပာသည္။
နိုင္စိုက္ခ်မ္းေခါင္းေဆာင္ေသာ မြန္ခြဲထြက္အဖြဲ႕သည္ တနသၤာရီတိုင္းတြင္ အေျခစိုက္သည္။
http://burmese.bnionline.net/index.php/news/imna/10307-2012-04-28-17-55-46.html
Friday, April 20, 2012
Subscribe to:
Posts
(
Atom
)
